Co zrobić, gdy nasz bliski został aresztowany?

Gdzie i jak złożyć zawiadomienie o przestępstwie?
12 kwietnia 2016

Zatrzymanie podejrzanego o popełnienie przestępstwa jest zwykle czynnością nagłą, bardzo często więc bliscy osoby zatrzymanej nie mają wiedzy, gdzie ona przebywa i co się z nią dzieje, żeby więc uzyskać jakiekolwiek informacje w sprawie należy podjąć samemu inicjatywę, gdyż niestety, ale osobie zatrzymanej przysługuje jedynie prawo do nawiązania kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym, a nie bezpośrednio z rodziną. Zatrzymany może co prawda żądać, aby policja zawiadomiła osoby mu najbliższe o zatrzymaniu, uzyskanie jednakże szerszych informacji wymaga już działań ze strony samej rodziny.

W sytuacji więc, gdy poweźmiemy informację, że bliska nam osoba została zatrzymana, wówczas, dzwoniąc do najbliższej jednostki policji, należy tę informację potwierdzić, a następnie ustalić, gdzie osoba zatrzymana przebywa. Kiedy już te wiadomości uda się pozyskać, dobrze jest się również dowiedzieć w związku z jakim przestępstwem zatrzymanie zostało dokonane oraz kiedy planuje się zwolnienie zatrzymanego.

Policja co prawda ma obowiązek przekazania rodzinie podstawowych informacji dotyczących zatrzymania, a więc czy do zatrzymania w ogóle doszło oraz gdzie osoba zatrzymana przebywa, uzyskanie jednakże bardziej szczegółowych informacji może okazać się już sporym wyzwaniem, gdyż policja z reguły nie chce podawać szczegółowych informacji na tak wczesnym etapie postępowania, należy więc liczyć się, że policja nie będzie skora do rozmowy.

Zatrzymanego zwalnia się, na polecenie sądu lub prokuratora, gdy ustanie przyczyna zatrzymania, a także jeżeli w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania przez uprawniony organ nie zostanie on przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania.

Zatrzymanego należy ponadto zwolnić, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania go do dyspozycji sądu nie doręczono mu postanowienia o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania. Jak zostało powyżej wskazane, podczas zatrzymania, a więc przez maksymalnie 72 godziny, osoba podejrzana niestety, ale nie może nawiązać bezpośredniego kontaktu z rodziną, jedyną osobą z jaką może się ona wówczas skontaktować jest bowiem adwokat lub radca prawny, osoby bliskie zatrzymanego na tym etapie nie wiele więc mogą zrobić.

Jeśli jednak wobec osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa zostanie wydane postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, wówczas sąd jest obowiązany bezzwłocznie zawiadomić osobę najbliższą dla oskarżonego. W takim bowiem przypadku osoba tymczasowo aresztowana ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą najbliższą. Uzyskanie widzenia z osobą tymczasowo aresztowaną możliwe jest jednak dopiero po wydaniu zarządzenia o zgodzie na widzenie przez organ, do którego dyspozycji zatrzymany pozostaje.

W wypadku gdy tymczasowo aresztowany pozostaje do dyspozycji kilku organów, wymagana jest zgoda na widzenie każdego z nich, chyba że organy te zarządzą inaczej. Na zarządzenie o odmowie wyrażenia zgody na widzenie tymczasowo aresztowanego z osobą najbliższą, tymczasowo aresztowanemu oraz ubiegającej się o widzenie osobie dla niego najbliższej przysługuje zażalenie do sądu, do którego dyspozycji pozostaje tymczasowo aresztowany.

Co do zasady, widzenia odbywają się pod nadzorem funkcjonariusza Służby Więziennej w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą. Organ, do którego dyspozycji tymczasowo aresztowany pozostaje, może jednakże zezwolić na udzielenie widzenia w sposób umożliwiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą.

W takim więc przypadku, tymczasowo aresztowany może spożywać artykuły żywnościowe i napoje zakupione przez osoby odwiedzające na terenie aresztu śledczego, a zatem osoby odwiedzające tymczasowo aresztowanego nie mogą przynosić przedmiotów i jedzenia spoza aresztu śledczego.

Z powyższego z łatwością można zatem wywnioskować, że osoby najbliższe zatrzymanego, a później tymczasowo aresztowanego, niestety, ale nie zostały wyposażone praktycznie w żadne uprawnienia z których mogłyby skorzystać, aby pomóc osobie podejrzanej o popełnienie przestępstwa i w jakiś sposób poprawić jej pozycję procesową, poza oczywiście udzieleniem wsparcia duchowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *